Hallo allemaal,
Hoe is het daar in het zomerse België? Mooi weer heb ik gehoord, maar natuurlijk nog steeds niet zo mooi als hier é! Haha!!
Het is vandaag alweer vrijdag. Ik ga nog maar eens in herhaling vallen maar het is echt angtaanjagend hoe snel de tijd voorbij vliegt!
Het was een super drukke week. Sydney was een hele week afwezig omdat hij voor een workshop naar Lusaka moest dus er was wat minder spanning, maar er waren superveel kinderen deze week. De scholen zijn hier nu voor een maand gesloten. Veel kinderen die vroeger naar Sables kwamen, komen nu de scholen gesloten zijn ook naar Sables om mee te doen met de activiteiten dus het is soms zeer hectisch maar het is fantastisch. Die kinderen zijn stuk voor stuk allemaal zo schatten echt niet te doen.
In het begin van de week zijn we met een jongetje, Patrick (11 jaar), naar het ziekenhuis moeten gaan. Hij slaapt op straat en zag er al een tijdje niet zo goed uit. Je weet ondertussen al dat het een tijdje duurt voordat ze hier iets opmerken. Hij mankte heel erg en we dachten dat er iets mis was met zijn voet. Blijkt dat er helemaal niets mis was met zijn voor maar wel met zijn penis en achterwerk. Het was vreselijk om te zien. Patrick is misbruikt op straat, door andere jongens denken we, en het heeft vreselijke sporen nagelaten. Het is een zeer verlegen en gesloten jongen en het is zeer moeilijk om met hem te praten maar we proberen. Ik voel(de) mij zo machteloos. Ik kan gewoon niets doen. Je kan hem niet van straat halen, want hij kan nergens terecht. De enige optie was hem in het ziekenhuis te laten opnemen, maar de kostprijs is te hoog dusja... Zo dingen zetten je weer aan het denken.
Vandaag was ik ook erg geschrokken. Deze morgen kwam er moeder van één de kinderen naar ons toe om te vertellen dat haar zoon in de cel van het politiekantoor opgesloten is. Hij was gisterenavond opgepakt door de politie voor stelen. Ze vroeg of we niet konden helpen. Samen met Edith en Exildah ben ik naar het politiekantoor gegaan. Amaai, het precies als een film. De jongen, Peter (12 jaar), zat echt achter een tralieshekken, precies zoals in de oude films, samen met volwassen criminelen. Ik werd op slag misselijk als ik Peter in een hoekje zag zitten. Toen we de politieagenten vertelde voor wie we kwamen, begonnen ze te roepen dat hij een crimineel is en niet waard was om voor te zorgen,... Het was vreselijk. Hij werd beschuldigt door een vrouw. Hij zou samen met een andere vrouw, talktime (herlaadkaarten voor de gsm) gestolen hebben voor 680 000 kwacha. Ze hadden de andere vrouw niet kunnen vinden en daarom alleen Peter opgesloten. Hij had geen geld of geen talktime, maar de vrouw bleef maar schreeuwen. In principe hadden de politieagenten geen voet om op te staan want het is zelf een schending van de kinderrechten om een kind van 12 jaar op te sluiten in een cel vol met volwassen criminelen, maar we konden niet veel doen. Het enige wat we konden was onze vrouwelijke charmes gebruiken en heel vriendelijk praten met de politieagenten. Het heeft ons enkele uren gekost maar uiteindelijk hebben we de jongen vrijgekregen. Hadden wij niet naar het politiekantoor geweest dan ging hij worden vervolgd en naar de gevangenis gebracht worden, terwijl hij er niet onmiddelijk iets mee te maken had. Deze kinderen, straatkinderen, worden hier als zondebok gebruikt voor alles, ze worden behandelt als vuilnis door de politie. Niets kunnen ze goed doen en in hun ogen zullen ze ook nooit iets goed kunnen doen. Gelukkig hebben we hem kunnen vrij praten. Alles gebeurd hier zoals wij zouden zeggen “off the record” echt rare dingen soms. Ik weet niet goed wat ik moet denken van het hele systeem hier.
We hebben deze week ook verschillende voetbaltornooien gehad met de meisjes en jongens van Sables tegen andere groepen. Het was echt een leuke sfeer. Ik zou hier echt kunnen blijven! Hihih!
Morgenavond is het weer een girlsnight out met de meisjes van Sables. Ik kijk er al naar uit.
Dikke zoenen
Tot snel!
Sarah
zaterdag 18 april 2009
12 april
Happy easter everyone!!!
Het is vandaag pasen, ik kan het gewoon niet geloven! Het is veel te lang geleden dat ik geschreven heb. Ik weet het maar het is zo ontzettend druk geweest. Ik heb het zo ontzettend naar mijn zin hier, ik zou hier kunnen blijven. Hihihi grapje, of toch niet! Nee, het is hier echt mijn ding en ik heb echt lovely people rondom mij! Het zal moeilijk worden om hen achter te laten.
Vorig weekend ben ik met Exildah naar de Rugby geweest en daarna ben ik uitgeweest met mijn zambiaanse vriendinnen. Sables ligt juist naast de Rugby Club van Kabwé en we waren uitgenodigd door een paar rugbyspelers. I’m really getting into rugby, maar de regels snap ik nog steeds niet zo goed. Zaterdag heb ik eerst samen met Exildah gewerkt en daarna na de match gaan kijken. Daarna zijn we samen met Elly en Edith en Joe (rugby speler) en Linos (vriendje van Elly) gaan dansen tot de vroege uurtjes! Het was gewoon fantastisch. Zondag heb ik vooral geslapen. De week was heel druk. Sables en de Hospice hadden een hele week een groep van ongeveer 13 Irish people op bezoek. Ze doen aan fundraising in Ierland en komen persoonlijk het geld brengen. Ze blijven een 10-tal dagen en hebben een counselingroom gebouwd in de Hospice. Ze hadden ook heel wat dingen mee voor de kinderen in Sables zoals voetbalshirts, een playstation met spelletjes, kleren en girly things voor de meisjes, maar natuurlijk mocht niets uitgedeeld worden van onze fantastisch Sydney en moest alles in de storeroom. Normaal gezien gingen ze in Sables ook een piggery bouwen zodat de varkens een betere plaats hebben maar dit is niet doorgegaan door problemen tussen Sydney en Pat (de ierse coördinator). Sydney eiste veel geld,... Altijd hetzelfde probleem. Het is soms echt moeilijk met Sydney, hij zorgt voor heel wat problemen in Sables, maarja daar is niet veel aan te doen. Bijna iedere avond hebben we iets gedaan met de irish people, het was echt leuk. Vrijdag hebben Siobhan en ik een feestje georganiseerd in ons huis voor de irish en ook zambianen. Het was superleuk. Deze ochtend zijn ze vertrokken naar Livingstone en woensdag gaan ze terug naar Dublin. Het was leuk om hen te ontmoeten. Deze week heb ik echt veel gewerkt, zelfs vrijdag en gisteren (zaterdag) terwijl het eigenlijk een feestdag was. Gisteren moesten alle stafleden aanwezig zijn om 08u00 omdat er een viering ging zijn voor “Holy Saturday”. Ik was daar met Elly en Exildah, de rest is niet komen opdagen, zelfs Sydney, die alles zogezegd georganiseerd had is om 09u00 gekomen en een half uurtje later alweer vertrokken met één of ander excuus. De kinderen, en wij dus ook, moesten naar een 3 uur lange film kijken over het leven van Jezus, in Bemba dan nogal wel. Vreselijk maar wel nog grappig na te tijdje. Hierna kwamen er 3 paters om te spreken over de film en they were preaching for a while. Om 14u00 was alles afgelopen en ben ik samen met Siobhan en Chizomo (Siobhan’s beste zambiaanse vriendin) vertrokken naar de farm van Rachel en Stephan (het zwitsers koppel) en daar ben ik nu nog altijd. Het is hier prachtig. Hier zou ik echt kunnen wonen. Stephan is landbouwingenieurachtig iets en ze werken hier voor een organisatie. Ze leren de mensen hier via workshops hoe ze verschillende dingen kunnen telen op zo een goedkope en efficient mogelijke manier. Ze zijn hier al voor 3 jaar en zijn fantastische mensen. Ze hebben koeien, varkens en grow ook maïs (zoals iedereen hier). Gisteren hebben we heerlijk brood gebakken voor deze morgen, we hebben een heerlijk paasontbijt gemaakt, met geschilderde eieren. We hebben juist een prachtige wandeling in the bushes gemaakt en zelfs eieren gezocht. Vanavond maken we een heerlijk paasdiner (roasted lamb met vanalles). Het is dus ook een klein beetje pasen hier in Zambia!
De tijd vliegt hier zo snel en ik kan mij gewoon niet inbeelden dat ik in een 6tal weken al naar huis ga. Ik wil wel, maar toch ook niet. Ik voel mij hier zo goed, de mensen zijn hier fantastisch. Maar natuurlijk mis ik jullie ook allemaal é daarom wil ik zeker wel terugkomen. Het levensritme hier is zo aangenaam. Ik denk dat het moeilijk zal zijn om terug te komen in het hectische, haastige en drukke België. Maar ik verplicht mezelf om daar nog allemaal niet aan te denken.
Morgen is het nog een feestdag en dinsdag terug naar Sables.
Het is ondertussen al maandagochtend en ik ben terug thuis. Siobhan is gaan werken in de voormiddag en ik ga mij vandaag concentreren op mijn thesis. Wat op dit ogenblik nog steeds een onmogelijke opdracht lijkt voor mij, maar i’m just gonna go for it!
Gisterenavond heb ik een heerlijk paasdiner gemaakt voor iedereen. Gebakken aardappelen, gestoofde worteltjes met tijm en lambchops in de oven. De lambchops heb ik eerst enkele uren gemarineerd in rode wijn, look en kruiden en daarna in de oven met ajuin. Van de marinade heb ik een heerlijke rode wijnsaus gemaakt via het recept van mijn allerliefste oma ( met de roux é oma!!). Rachel, de zwisterse, heeft het recept zelfs opgeschreven in haar receptenboekje als “Sarah’s grandmother winesauce”.
Ik wou dit nog eventjes laten weten voordat aan mijn thesis begin te werken!
Dikke zoenen!! Miss you all so much!!
Tot heel binnenkort!
Sarah
Het is vandaag pasen, ik kan het gewoon niet geloven! Het is veel te lang geleden dat ik geschreven heb. Ik weet het maar het is zo ontzettend druk geweest. Ik heb het zo ontzettend naar mijn zin hier, ik zou hier kunnen blijven. Hihihi grapje, of toch niet! Nee, het is hier echt mijn ding en ik heb echt lovely people rondom mij! Het zal moeilijk worden om hen achter te laten.
Vorig weekend ben ik met Exildah naar de Rugby geweest en daarna ben ik uitgeweest met mijn zambiaanse vriendinnen. Sables ligt juist naast de Rugby Club van Kabwé en we waren uitgenodigd door een paar rugbyspelers. I’m really getting into rugby, maar de regels snap ik nog steeds niet zo goed. Zaterdag heb ik eerst samen met Exildah gewerkt en daarna na de match gaan kijken. Daarna zijn we samen met Elly en Edith en Joe (rugby speler) en Linos (vriendje van Elly) gaan dansen tot de vroege uurtjes! Het was gewoon fantastisch. Zondag heb ik vooral geslapen. De week was heel druk. Sables en de Hospice hadden een hele week een groep van ongeveer 13 Irish people op bezoek. Ze doen aan fundraising in Ierland en komen persoonlijk het geld brengen. Ze blijven een 10-tal dagen en hebben een counselingroom gebouwd in de Hospice. Ze hadden ook heel wat dingen mee voor de kinderen in Sables zoals voetbalshirts, een playstation met spelletjes, kleren en girly things voor de meisjes, maar natuurlijk mocht niets uitgedeeld worden van onze fantastisch Sydney en moest alles in de storeroom. Normaal gezien gingen ze in Sables ook een piggery bouwen zodat de varkens een betere plaats hebben maar dit is niet doorgegaan door problemen tussen Sydney en Pat (de ierse coördinator). Sydney eiste veel geld,... Altijd hetzelfde probleem. Het is soms echt moeilijk met Sydney, hij zorgt voor heel wat problemen in Sables, maarja daar is niet veel aan te doen. Bijna iedere avond hebben we iets gedaan met de irish people, het was echt leuk. Vrijdag hebben Siobhan en ik een feestje georganiseerd in ons huis voor de irish en ook zambianen. Het was superleuk. Deze ochtend zijn ze vertrokken naar Livingstone en woensdag gaan ze terug naar Dublin. Het was leuk om hen te ontmoeten. Deze week heb ik echt veel gewerkt, zelfs vrijdag en gisteren (zaterdag) terwijl het eigenlijk een feestdag was. Gisteren moesten alle stafleden aanwezig zijn om 08u00 omdat er een viering ging zijn voor “Holy Saturday”. Ik was daar met Elly en Exildah, de rest is niet komen opdagen, zelfs Sydney, die alles zogezegd georganiseerd had is om 09u00 gekomen en een half uurtje later alweer vertrokken met één of ander excuus. De kinderen, en wij dus ook, moesten naar een 3 uur lange film kijken over het leven van Jezus, in Bemba dan nogal wel. Vreselijk maar wel nog grappig na te tijdje. Hierna kwamen er 3 paters om te spreken over de film en they were preaching for a while. Om 14u00 was alles afgelopen en ben ik samen met Siobhan en Chizomo (Siobhan’s beste zambiaanse vriendin) vertrokken naar de farm van Rachel en Stephan (het zwitsers koppel) en daar ben ik nu nog altijd. Het is hier prachtig. Hier zou ik echt kunnen wonen. Stephan is landbouwingenieurachtig iets en ze werken hier voor een organisatie. Ze leren de mensen hier via workshops hoe ze verschillende dingen kunnen telen op zo een goedkope en efficient mogelijke manier. Ze zijn hier al voor 3 jaar en zijn fantastische mensen. Ze hebben koeien, varkens en grow ook maïs (zoals iedereen hier). Gisteren hebben we heerlijk brood gebakken voor deze morgen, we hebben een heerlijk paasontbijt gemaakt, met geschilderde eieren. We hebben juist een prachtige wandeling in the bushes gemaakt en zelfs eieren gezocht. Vanavond maken we een heerlijk paasdiner (roasted lamb met vanalles). Het is dus ook een klein beetje pasen hier in Zambia!
De tijd vliegt hier zo snel en ik kan mij gewoon niet inbeelden dat ik in een 6tal weken al naar huis ga. Ik wil wel, maar toch ook niet. Ik voel mij hier zo goed, de mensen zijn hier fantastisch. Maar natuurlijk mis ik jullie ook allemaal é daarom wil ik zeker wel terugkomen. Het levensritme hier is zo aangenaam. Ik denk dat het moeilijk zal zijn om terug te komen in het hectische, haastige en drukke België. Maar ik verplicht mezelf om daar nog allemaal niet aan te denken.
Morgen is het nog een feestdag en dinsdag terug naar Sables.
Het is ondertussen al maandagochtend en ik ben terug thuis. Siobhan is gaan werken in de voormiddag en ik ga mij vandaag concentreren op mijn thesis. Wat op dit ogenblik nog steeds een onmogelijke opdracht lijkt voor mij, maar i’m just gonna go for it!
Gisterenavond heb ik een heerlijk paasdiner gemaakt voor iedereen. Gebakken aardappelen, gestoofde worteltjes met tijm en lambchops in de oven. De lambchops heb ik eerst enkele uren gemarineerd in rode wijn, look en kruiden en daarna in de oven met ajuin. Van de marinade heb ik een heerlijke rode wijnsaus gemaakt via het recept van mijn allerliefste oma ( met de roux é oma!!). Rachel, de zwisterse, heeft het recept zelfs opgeschreven in haar receptenboekje als “Sarah’s grandmother winesauce”.
Ik wou dit nog eventjes laten weten voordat aan mijn thesis begin te werken!
Dikke zoenen!! Miss you all so much!!
Tot heel binnenkort!
Sarah
Abonneren op:
Reacties (Atom)