3 mei

Hello everybody,
Hoe ist leven daar in België? De tijd blijft steeds maar sneller voorbij gaan en voor ik het weet sta ik opnieuw in Zaventem. Ik kijk er wel naar uit, maar ik zal met heeeeel veeeel pijn in mijn hart hier moeten vertrekken. Ik ga hier heel wat mensen met wie ik heel erg close ben geworden in zo een korte tijd moeten achter laten. Ik wou dat ze allemaal mee naar België konden. Maja zoals mijn mammie mij in haar brief geschreven heeft is het verboden voor mij om kindjes mee te brengen voor adoptie dusja,...daar gaat mijn droom. Hihi, ik ben maar een grapje aan het maken, of misschien toch niet. Het is vandaag zondag en het is nu ongeveer 11u. Straks komt Raj mij ophalen om naar de farm te gaan en een lekker chill out dagje te hebben en lekker te eten.
Op 22 april was het Siobhan’s verjaardag. S’morgens voordat we naar het werk vertrokken had ik verloren brood gemaakt voor haar en haar een klein cadeautje gegeven. Na het werk is ze mij met een taxi komen halen en zijn we naar de farm van Rachel en Stephan gegaan want ze hadden ons uitgenodigd voor Siobhan’s verjaardag samen met Kelly, Raj en Chisomo. Rachel had overheerlijke lasagne gemaakt en ik had Stephan een beetje geholpen met zijn mangokaastaart. Het was een heel gezellige avond.
De 25ste, de zaterdag, is Siobhan naar Lusaka gegaan om haar zus en vriend op te pikken van de luchthaven. Ze zijn hier voor een kleine maand. Ik was die zaterdag uitgenodigd door Elly. Ze is al zo lang aan het vragen om op bezoek te komen naar haar huis en haar vriendin. Ze woont een kwartiertje van waar ik woon, met een taxi. Elly werkt ook in Sables é, en ze heeft diploma als sociaal werkster, maar ik was enorm geschrokken als ik zag waar ze woonde. Het is geen compound maar toch heel erg primitief. Ze woont nu nog een tijdje, samen met haar mama en broer, in een mini-huisje naast het orginele huis omdat ze het orginele huis momenteel verhuren zodat ze de studies van haar broer kunnen betalen. Kun je je dat voorstellen? Het is gek!! Normaal gezien kunnen ze volgende maand terug verhuizen naar het orginele huis omdat haar oudere zus dan wat geld gaat opsturen. De oudere zus woont in Lusaka, heeft een job en is getrouwd. Ik hoop voor Elly dat het snel in orde komt, want nu is het moeilijk leefbaar. Ze leven met drie in een ruimte zo groot als mijn kamer, de living, slaapplaats, keuken, eetplaats,...alles is daar. Maar ik haeb een superdag gehad. Eerst hebben we een beetje bij haar thuis gezeten en heeft ze mij wat foto’s getoond enzo. Daarna zijn we naar haar beste vriendin, die tevens ook haar buurvrouw is, gegaan. Elly had blijkbaar al veel over mij verteld en she was dieing to meet a muzungu!! Hahaha! Ze was supernerveus en had al heel de voormiddag haar huis gepoetst en gekookt voor ons. Ze heeft 3 kindjes, waarvan één een 6 maand oude baby, James. Hij is superdik en veel te schattig. Ze had nshima met vegetables gemaakt en ook “African Boloney”. African Boloney is iets heel speciaals dat gemaakt is van groundnuts en nog verschillende dingen. Het is bruin en wanneer je het ziet in zijn geheel lijkt het op een chocoladecake, maar wanneer je er een stukje van snijdt is het roze en lijkt het inderdaad op vlees, boloney. Het is wel erg lekker en er is heel veel werk aan. Ze heeft er bijna 2 dagen aan gewerkt speciaal voor mij. Ze bracht ons het eten en ging dan zelf in de keuken zitten om te eten. Ik wist niet wat ik zag. Ze had twee dagen gekookt voor ons en we kwamen speciaal om haar te zien en dan zou ze in de keuken eten terwijl wij in de living eten!!! Ik heb haar gevraagd om bij ons te komen zitten en ze was heel blij, maar toch verlegen. Het hoort hier zo dat de gastvrouw in de keuken eet, uit respect voor de gasten. Sommige gewoonten hier kan ik toch moeilijk begrijpen hoor. Ze was zelf heel erg verbaast wanneer ik de tafel begon af te ruimen en heeft mij zeker duizend maal bedankt! We zijn allemaal mensen van vlees en bloed maar het is zo gek wat een verschillende cultuur kan doen. Dit is iets wat voor de rest van mijn leven zal meedragen en waar ik voordien nooit erg bij stil gestaan had. Het is niet enkel een verschillende cultuur, maar zelf alleen al de huidskleur. Mensen hier behandelen je soms als een koning, of koningin in mijn geval gewoon omwille van het feit ik blank ben. Het geeft zo een ongemakkelijk gevoel. Ik heb hier al veel gewenst dat ik ook zwart was, gewoon dat je zoals iedereen behandelt zou worden en niet altijd “the special treatment” krijgt. Om maar een klein voorbeeldje te geven é, als ik meega in the field in Makululu om de vrouwengroepen te zien dan zitten we altijd allemaal samen, meestal op doeken of lege zakken maïsmeel. Het gebeurt bijna iedere keer dat ze speciaal voor mij een stoel gaan halen. Dit geeft mij zo een oncomfortabel gevoel en ik heb hen dat ook uitgelegd en nu zit ik altijd samen met hen. Ze vinden dit zelf ook veel leuker, maar ze willen altijd hun beste kant tonen en denken dat ik ( of beter wij blanken) het te min vinden om om lege zakken maïsmeel te zitten. Als je uiteindelijk met hen praat en duidelijk maakt dat dit helemaal niet het geval is moeten ze allemaal lachen. Het zijn hier zo schatten van mensen é, niet te doen.
Zo waar was ik gebleven,...zaterdag bij Elly thuis é...Nadat we lunch hadden gegeten bij haar vriedin zijn we naar Sables gegaan om Exildah een beetje te helpen want zij moest werken tijdens het weekend.
Zondag was een lazy Sunday.
De aflopen week was een drukke week in Sables. Ik heb verschillende basketballwedstrijden georganiseerd met met kinderen van buitenaf. Het was een leuke sfeer. We zijn ook begonnen met het aanleggen van een moestuin. Er was vroeger een moestuin maar die was zo goed als verdwenen. Met een beetje aandringen bij Sydney is het mij gelukt om hem warm te maken om het opnieuw te doen. Wanneer dit uiteindelijk zal lukken, zullen ze tenminste evenwichtere maaltijden kunnen hebben, in plaats van altijd capenta en bonen. We gaan rape, ajuinen, spinazie, tomaten, okra, kool en wortelen planten. Er zal zelf genoeg zijn om te verkopen, zodat ze wat extra geld kunnen maken. Het is ook een mooie kans om de kinderen wat te leren over gardening. Er zullen enkele van de oudere kinderen aangeduid worden als medeverantwoordelijke voor de moestuin. Dit klein projectje heeft dus verschillende positieve elementen. Het is positief voor Sables op financieel vlak, positief voor de kinderen op educatief vlak, voor hun eigen ontwikkeling. Het zal hen een voldoening geven wanneer ze erin slagen, ze zullen het gevoel hebben dat ze wel degelijk iets kunnen en dit zla hun zelfbeeld positief beïnvloeden, want dat laatste is bij de meeste heel erg laag.
Vrijdag was het 1 mei en ook hier is het een verlofdag.
Ik ga stoppen want binnen tien minuutjes is Raj hier!
Tot snel!
Zoenen
Sarah