9 Maart


Hoe is het daar in België?
Het is vandaag maandag 9 maart 2009, een feestdag hier in Zambia: International Womans Day! Iedereen krijg hier vrijaf om de dag van de vrouw te vieren, als dat nu eens geen goed initiatief is. :-)
9 maart betekent ook dat ik hier al een maand en 2 dagen ben. Ik kan het gewoon niet geloven hoe snel de tijd hier vliegt. Een maand is in een knip voorbij.

Vorige week donderdag en vrijdag ben ik iedere middag Pethias gaan bezoeken in de Hospice. Ik ben zo blij dat ik voorgesteld heb om hem naar daar te brengen, wie weet wat er nu anders met hem zou gebeurd zijn. Hij voelde zich wel niet zo goed in de Hospice, wat natuurlijk heel logisch is wanneer je omringd bent door stervende en zwaar zieke mensen. Iedere keer als ik daar aankwam blonken zijn oogjes van geluk en als ik s’avonds weg ging blonken ze ook maar dan van zijn tranen. Het was zo erg om hem daar achter te laten wetend dat er niemand is die hem nog zal bezoeken of missen. Er werd wel heel goed voor hem gezorgd en hij was daar de ster, iedereen was gek op hem. Ze hebben hem daar zelf een paar extra dagen gehouden zodat hij voldoende kon recupereren. Dus dat is allemaal heel positief é, morgen komt hij terug naar Sables. Het geeft mij echt een grote voldoening dat ik ervoor heb kunnen zorgen dat alles nu goed met hem gaat en dat hij toch ergens het gevoel heeft gekregen dat er mensen om hem geven. Allé, dat hoop ik toch tenminste.

Vrijdagavond ben ik samen met Siobhan, Kate, Kelly en Raj op een weekendje vertrokken naar Mulungushi Lake, ongeveer 2 uurtjes rijden vanuit Kabwé. Het was een fantastisch en relaxed weekendje. Toen we daar aankwamen was het al donker. We hebben wat gegeten en gaan slapen. Je kan je echt niet voorstellen wat Raj allemaal meehad van eten en drinken, het was er echt over. Het was precies alsof we met 10 man weg waren voor een week. Het was echt een beetje decadent en ik had momenten dat ik mij echt afvroeg wat we aan het doen waren, gelukkig dacht Siobhan er net hetzelfde over. Raj heeft veel geld en hij toont het ook graag. Iets waar ik mij nu over heb gezet want het heeft niet veel zin om daar met hem over in discussie te treden.
De volgende dag zijn we gaan varen met zijn zodiac op het meer. De hutjes waar we sliepen staan langs de oevers van het meer echt prachtig. Je hebt verder een enorme dam met watervallen waar we naartoe gevaren zijn. Daarna hebben we een tour gedaan op het meer en naar de zonsondergang gekeken vanuit de boot. Ik heb nog nooit zoiets prachtigs gezien. Het meer is reusachtig en we zaten met ons vijf in een klein bootje in het midden. Je voelt je zo ontzettend klein. Ik mij nog nooit zo overweldigd gevoeld door de natuur als op dat moment. Kelly, Kate en Siobhan zijn toen in het meer gesprongen maar Siobhan had mij zo bang gemaakt voor de krokodillen dat ik vriendelijk bedankt heb. Ze waren er trouwens zelf snel in en uit, want er zitten wel degelijk krokodillen in maar jammer genoeg geen gezien.
Zondag zijn Raj, Kate en Kelly gaan vissen en wandelen en Siobhan en ik zijn aan het zwembad gebleven. Het was te warm om te gaan wandelen op de rotsen en er was daar een klein zwembadje dus zijn we daar gebleven. Heerlijk wat zwemmen, wat lezen en wat babbelen. Het was een supermiddag. Toen ze terug waren hebben we alles ingepakt en terug naar Kabwé vertrokken. Ik en Siobhan zaten in de laadbak van Raj’s zijn pick-up en genoten van het uitzicht en weeral een prachtige zonsondergang terwijl we liedjes zongen en Hunters dronken. Het klinkt allemaal nogal idyllisch, maar het was ook zo. Het is zo leuk om even weg te kunnen en te bekomen van een zware en emotionele week want indien je dat niet kan, kan je het niet lang volhouden hier.
Ik ga het hierbij laten!