2 Maart



Hello iedereen,
Vandaag heb ik een heel drukke dag gehad. Om 07u00 vertrokken om dan uiteindelijk tegen 7u50 in Sables aan te komen.
Eerst ben ik eventjes meegeweest naar de training voor peereducators met Sydney. Toen ik terug in Sables was, ben ik samen met Edith (Sociaal werkster in Sables) naar Makululu geweest. Herinneren jullie je Makululu nog?....
Inderdaad, de op één na grootste sloppenwijk in Afrika. Edith doet daar een project om de vrouwen te empoweren. Het is een project waarbij Edith en Barbara (ook een Sociaal werkster in Sables) de vrouwen bijstaan om met hun eigen geld een business te beginnen. Ze hebben dit al eerder gedaan maar dan met geld van Sables en dit lukte niet goed. De vrouwen gebruikten het geld voor anderen dingen, maar aangezien het nu om hun eigen geld gaat ziet het er veel beter uit. Ze komen één keer per week samen om alles op te volgen en vragen te beantwoorden.
Het was ongelofelijk om te zien. Zo groot dat makululu is echt, je kan het je niet voorstellen. Ze hebben een eigen market, vol met capenta (de rotte gedroogde visjes). Kunnen jullie zich het een beetje voorstellen, tientallen kraampjes met capenta in de blakende zon,... Niet bepaald een aangename geur dus.
Toen we op de afgesproken plaats aankwamen, vonden we slechts enkele vrouwen. Edith vertelde me dat het kwam door de hevige regenbuien in de ochtend.
Het is waar, je ziet het in Sables ook, wanneer het regent zijn er veel minder kinderen. Dit komt omdat de meeste mensen overal te voet gaan en wanneer het regent blijven ze gewoon thuis. Het maakt niet uit wat ze afgesproken hebben. Regen = thuisblijven. Ik snap het wel want als het hier regent is het echt vreselijk, in één seconde ben je echt tot op je ondergoed drijfnat.
Dus we zaten met enkele vrouwen te praten, eigenlijk Edith want het was in Bemba, en ik vroeg of ik wat foto’s mocht nemen. Ze vonden het de max. De mensen hier vinden het zo fantastisch wanneer ik foto’s van hen neem. Ik beloofde hen om er een paar uit te printen en ze mee te brengen de volgende keer en ze waren dolgelukkig. Het is zo een goed gevoel wanneer je mensen zo gelukkig kan maken met zo kleine dingen. Het is uit deze dingen dat je energie moet halen en het zijn deze kleine dingen waaruit je kracht moet halen wanneer het eventjes minder gaat.
Hiermee ga ik afsluiten, tot snel!
Zoenen
Sarah