14 februari

Happy Valentine!! J
Hier is het echt een big deal hoor! Iedereen die je tegenkomt vraagt naar je plannen voor valentijn. Echt grappig. De sociaal werkers van Sables probeerden me te overtuigen om valentijn met een Zambiaan te vieren. Don’t worry lieve Sam, ik heb dit aanbod vriendelijk aan mij laten voorbij gaan. J
Vandaag zijn we hier al een week. Het lijkt wel langer, maar de week is toch nog snel gegaan.
Deze morgen zijn Megan en Alice (nichtje van Siobhan) vertrokken. Ze gaan nu naar Indië en dan Thailand. Het was echt leuk met hen, jammer dat ze weg zijn.
Deze middag hebben we afgesproken met Exildah en Ally (ze werken allebei in Sables) om eens te gaan winkelen in de “market” hier. Ze weten de leuke winkeltjes en kunnen in Bemba onderhandelen, want dat moet je hier ook doen. Onderhandelen over de prijs moet je hier als blanke vaak doen ook wanneer je een taxi neemt. Zambianen zien in ons geld, dus vragen ze snel het dubbele. Gelukkig weet Siobhan wat de normale prijzen zijn. Ik ben echt blij dat Siobhan hier is, ik zou echt niet weten hou we het anders allemaal zouden gedaan hebben.
Gisterenmiddag hebben de kinderen in Sables op djembé gespeeld en gedanst. Echt zot, zo een gevoel voor ritme bij zo kleine meisjes en vooral jongens heb ik nog nooit gezien, schudden met heupen en billen en de jongens ook breakdance. Het was echt leuk.
Toen viel de elektriciteit uit en was er ook geen stromend water meer dus moesten ze allemaal naar “huis”. De douches en toiletten werkten niet en de staff vond het niet verantwoord om de kinderen in Sables te houden wat ik nogal raar vond. Het was vrijdag, dus misschien wouden ze zelf ook vroeger naar huis. J
Sables is ook open in het weekend maar dan gebeurd er niet veel, kinderen kijken meestal gewoon een film ofzo. Normaal gezien worden dan ook hun kleren gewassen maar aangezien hun budget zo beperkt is kunnen ze geven zeep kopen. Hun budget is zeer beperkt en ze geven natuurlijk prioriteit aan eten voor de kinderen want dat is het belangrijkste wat de organisatie doet op dit moment. Ze zorgen dat de kinderen 2 maaltijden per dag krijgen. Aangezien ze geen zeep kunnen kopen worden de kleren van de kinderen niet gewassen en zijn ze bijgevolg heel vuil en ruiken ze erg. Het is erg om te zien. Ik zou onmiddelijk zeep willen kopen voor hen, maar daar help je hen niet mee vooruit. Het is dan maar éénmalig en eens je daarmee begint... Het is allemaal zo moeilijk.
We beginnen onze weg wat beter te vinden maar het nog steeds wennen. Ik ben nog niet volledig op mijn plooi en ik denk dat wel nog even zal duren. S’avonds en in het weekend is het vooral moeilijk omdat je dan niet zoveel om handen hebt. Dan begin je te denken.... en beginnen denken is echt niet goed. De zenuwen gaan ook maar niet weg. Ik ben precies de hele tijd zenuwachtig echt niet leuk.
De mensen zijn hier zo vriendelijk echt, zo een verschil met België. Alles je op straat loopt moet wel zeker 20 keer antwoorden op de vraag “How are you”. Moest je dit doen in bij ons, iedereen denkt dat je gek bent.
Wanneer wij stappen op straat stappen we redelijk goed door. Hier is het helemaal anders. Ze slenteren hier echt. Gisteren, wanneer ik met de Exildah en Ally van Sables naar huis aan het stappen was, waren ze er mee aan het lachen. You have to walk slow, you have to take you time and relax. Deze zin geeft je een perfect beeld van hoe de mensen hier leven en hoe ze alles benaderen. Alles rustig en neem je tijd, stress en werkdruk zijn hier onbestaande woorden. In deze manier van leven kan ik mij wel vinden.




Ik ga stoppen met vertellen en we gaan dan eens naar het centrum.
Dikke zoenen allemaal
Miss you all!!

Sarah

p.s. ik heb een adres waar iedereen dingen kan naar sturen! Iedereen mag ook kleren, (kleur)poltloden, stylo’s, wasco’s, oude video’s met tekenfilms, schriftjes... Dat kunnen ze in Sables allemaal goed gebruiken. Natuurlijk ook gewoon brieven voor mij é J!!

Sarah De Puydt
Ranchhod Hospice
Kabwe
PO BOX 81257
Zambia