Helloooo,
Vandaag zijn we maandag 9 februari en we hebben onze eerste werkdag achter de rug. What a day!!
Deze morgen opgestaan om kwart voor 7 in een bloedhete kamer. Het was een woelige nacht door de huilende hond van de buren. Deze ochtend werd ik om half 6 wakker door de buren. Ze houden hier elke ochtend een soort van “praying”, met verbranden van dingen en luid roepen. Het is iets heel speciaals. De mensen hier zijn extreem gelovig. De eerste vraag dat je altijd krijgt wanneer je iemand nieuw ontmoet is van welke godsdienst je bent. Sioban heeft ons de tip gegeven om steeds te antwoorden dat we katholiek zijn en dan zijn ze gelukkig. Ze kunnen niet geloven dat we niet naar de kerk gaan. Komende zondag gaan we mee naar een mis. De mis gebint om 08u00 s’morgens en duurt drie uren, het is met gospel, preaching en zelfs fainting. Ik ben al benieuwd om dat eens mee te maken.
Vandaag was het dus de eerste werkdag. Valérie en ik zijn samen naar Sables gegaan. We zijn thuis vertrokken om half 8 en hebben voor het eerste deel een lift gehad van de buren en dan de rest gewandeld en om stipt 08u00 waren we in het centrum. Normaal is het een goeie 40 min wandelen, wat goed meevalt voor hier.
Toen we aankwamen was sydney daar, de leraar en vijf sociaal werkers waarvan twee zambiaanse stagaires Sociaal Werk. Toen we om 08u00 aankwamen moesten we eerst met de hele staf bidden, er werd een stukje uit de bijbel gelezen en eventjes over gebabbeld. Zoals ik al zei é, heeeel gelovig. Ik moet wel toegeven dat het motiverend werkt hoor. Misschien ben ik helemaal bekeerd als ik terug kom J. Daarna heeft Sydney ons de werking wat uitgelegd. De kinderen, sinds oktober zijn er nu ook meisjes, om 08u00 en dan hebben ze les tot 10u00. Hierna is er onbijt voor de kinderen, gekookte rijst met suiker. Deze ochtend hebben wij dat ook gegeten, vooral uit beleefdheid want het smaakte niet zo erg. Na het ontbijt krijgen ze terug les voor een tweetal uurtjes. Om 13u00 krijgen ze lunch. De lucnh is steeds Nshima (maïspap) en elke dag met iets anders. Nshima ziet eruit als puree maar smaakt helemaal anders, ze nemen het met hun vingers en maken er bobbeltjes van. Vandaag was het met bonen en soort van rotte visjes. Niet echt smaakvol maar we hebben er wel van gegeten. De kinderen zijn echt super, zo lief en leuk. De communicatie loopt wel heel moeilijk want er zijn maar enkele kinderen die engels kunnen, de rest spreekt enkel bemba.
In Sables hebben ze varkens, twee grote en acht biggetjes. Vandaag hebben de jongens een hok gemaakt voor de kleine biggetjes, met de meisjes speelden we een spelletje met steentjes, beetje zoals bikkels. In de namiddag kwam Geoffry, de sportcoach, en we hebben voetbal gespeeld.
Het leven hier is echt hard. De kinderen hebben niemand meer, hebben geen kleren, behalve dan diegene die ze krijgen van de organisatie en om 17u00 is het centrum gesloten en moet iedereen weg, terug de straat op. Het was beetje pijnlijk om dat te zien. Het was een lange, vermoeiende maar heel mooie dag. Morgen gaan we naar de ranchod hospice van Kara Counseling, de organisatie waar Valérie normaal zal werken. Ik kijk er al naar uit!
Zoenen en tot snel!